Het gemene spel van bail-ins is begonnen zonder dat je het weet. Vanaf 1 januari zijn de regels in het Europese financiële landschap veranderd. Als obligatiehouder of via uw spaargeld kunnen overheden vanaf nu banken ‘redden’ zonder dat je er iets aan kunt doen. Je bent je geld kwijt en de bankiers leven nog lang en gelukkig. In Portugal is het spel al begonnen.

Vorig jaar werd de Portugese bank Banco Espirito Santo, ‘s lands grootste kredietverstrekker, opgesplitst in een goede bank en een slechte bank. Op 29 december 2015 noteerde 5 van de 52 uitstaande obligaties van de bank aan 94% van hun waarde. Maar dan toverde de Portugese overheid een eerste konijn uit hun hoed. Kijk maar eens wat er in 2016 gebeurde met deze 5 obligaties.

De obligatie ellende van de banken

Van de ene op de andere dag waren de eigenaars van deze 5 obligaties 80% van hun geld kwijt. Wat is er nu gebeurd?

De Portugese overheid verplaatste deze 5 obligaties van de goede bank naar de slechte bank. Bijna €2 miljard werd van de balans van de goede bank gehaald en op de balans van de slecht bank gezet.

Op deze manier kan de Portugese overheid de bail-in procedure toepassen op de slechte bank. En dit lijkt nog maar het begin te zijn. Duitse banken moeten hun kapitaalbasis versterken, Italië zag het aantal slechte leningen verviervoudigen sinds 2008, Griekse banken zijn nog steeds insolvabel, …

“Dit is het einde van het socialisme”

Martin Armstrong, The Forecaster genaamd, vindt het fascinerend dat niemand hierin het einde van het socialisme ziet. We evolueren van ‘Too Big to Fail’ naar ‘Too Big to Bailout’. Alle beloftes van het socialisme staan op de schop: sociale zekerheid, pensioen en het garantiestelsel van de banken.

Dat overheden steeds de belastingen moeten verhogen betekent dat ze niet in staat zijn een gedegen beleid te voeren. Ze verspillen geld totdat het allemaal op is. Armstrong voorspelt niet alleen de val van het socialisme, hij ziet ook een crisis in de democratie.

Het beleid wordt dan ook steeds meer bepaald door personen die niet verkozen zijn door het volk: Mario Draghi van de ECB, Jean-Claude Juncker als EU President en Christine Lagarde als baas van het IMF. De Europese bevolking heeft op geen enkele manier de mogelijkheid om zijn ongenoegen te uiten en het opgelegde beleid te verwerpen.

De enige manier om dit op te lossen is een revolutie, aldus Martin Armstrong.